ايمن سازي محيط كارگاه ومراكز توليدي وظيفه اي دوگانه است كه هم كارفرما و همدستگاههاي دولتي و بيمه اي درقبال آن مسئولند . حوادث ناشي ازكار متاسفانه دركشورما درسطح بسيار بالائي اتفاق مي افتد وهزينه هايي كه جامعه چه از نظر اجتماعي وچهاز نظر اقتصادي دراين خصوص مي پردازد شديداً نگران كننده است. حوادثي كه دركارگاه ها اتفاق مي افتد وموجب ازكارافتادگي، فوت و بيماري كارگران مي گردد به يكاندازه كارفرما وسازمان بيمه گر را به چالش مي طلبد .ضمن اينكه مشكلات و فشارهايروحي ورواني ناشي از آن كه به خانواده هاي حادثه ديده وارد مي شود خود مقولهجداگانه اي است كه بار آن را جامعه بطور مستقيم به دوش مي كشد. بنابراين برايپيشگيري از حوادث داخل كارگاه كه پيامدهاي ناگوار آن دامنگير همگان از جملهكارفرما، سازمان بيمه گر وخانواده هاي حادثه ديده ودرنهايت جامعه مي گردد، دستگاههاومراكز دولتي و بيمه اي نيز مكلفند با اتخاذ تدابير واقداماتي كارفرما را بهاستانداردسازي محيط كار ترغيب سازند. چنانچه اين موضوع براي كارفرمايان روشن شود كهايمني كارگاه و تامين وسائل ايمني براي كارگران موجب كاهش حوادث و درنتيجه تبعاتبعدي آن مي گردد انگيزه لازم را براي تامين حداقل استانداردهاي ايمني بكار خواهندگرفت . البته اين مهم نيازمند قوانين ومقررات جامعي است كه تلاش جمعي كارفرمايان ،بيمه شدگان و دولت را جهت تحقق آن مي طلبد.

• برخي از كارفرمايان از خطرهايي كه كارگاه و نيروي كار را تهديد ميكند شناخت و ارزيابي درستي ندارند
• برخي ديگر ازكارفرمايان درمورد پوشش هاي بيمه اي ودامنه وحدودوظايف آن آشنايي كافي ندارند
• برخي احتمال بروز حوادث را بسيار ناچيز مي پندارند
• بعضي ازكارفرمايان حق بيمه را رقم بالايي مي دانند كه اگر در ستونصرفه جوئي آورده شود اقتصادي تر است
• برخي نيز با تاكيد برتجربيات گذشته اينگونه فكر مي كنند كه اگرحادثه اي رخ داد براي آن فكري خواهيم كرد