رباط كريم

اين منطقه از هزاران سال قبل نيز از مزاكز تمدن و زندگي بوده و آثار متعدد باستاني كه در سال 69و آواخر 73در حوالي رباط كريم از شش هزار سال قبل تا دوران قاجاريه بدست آمده مبين اين ادعاست. مضافاٌ اينكه در حوالي بازارك معروف به چاله بازارك كارشناسان بر اين باورند كه روستا يا شهري در زير خاك مدفون شده‌است.
رباط كريم به دليل واقع شدن بر سر راه «جاده ابريشم» و راه زيارتي «خراسان به بغداد» از قديم الايام داراي اهميت و توجه بوده‌است و از اين روست كه كهنترين و بي نظيرترين كاروانسراهاي ايران مانند كاروان سنگي در اين منطقه ساخته مي‌شود و به تدريج با متروكه شدن آن احكام و رجالي كه از اين راه رفت و آمد مي‌كردند به فكر ساختن يك كاروانسراي ديگر بنام كاروانسراي فتحعليشاهي افتاده و چون رباط كريم طبيعت زيبا و مصفا و باغها و مزارع فراوان و رودخانه‌هاي پر آب (در بازارك) برخوردار بوده از اين رو اين امر ظاهراً با گذر خواجه كمال حرمسراي فتحعليشاهي قاجار تحقق ميابد.
بعد از اين كه آقا محمد خان قاجار تهران را به پايتختي انتخاب و به عمران و آبادي آن همت گماشت و تهران مركز دوائر دولتي و حكومتي شد لاجرم از نقاط مختلف مملكت مراجعات مردم براي رفع نيازها و مشكلات اداري و غيره كه قبل از آن به اصفهان و قزوين بود بيشتر به تهران متوجه شد و بنابراين مردم مناطق جنوبي مملكت از جمله شيراز، اصفهان، قم، ساوه و... مي‌بايست از رباط كريم كه در مسير جاده ساوه به تهران عبور نمايند و كاروانيان، قافله‌هاي بازرگاني و دسته‌هاي نظامي از اين محل عبور مي‌نمودند.
سابقه شهر رباط كريم بسيار زياد نبوده و بطوريكه از قرائن و دلايل موجود برمي آيد سابقه تاريخي آن حدود 280سال مي‌باشد.
محدوده سابق رباط كريم بيش از 3 الي 4 هكتار نبوده و خانه‌هاي روستايي در اطراف كاروانسراها جاي داشته‌است و بعد از اينكه رباط كريم تا حدودي توسعه يافت داراي چهار دروازه گرديد كه به ترتيب به شمال، جنوب، مشرق و مغرب منتهي مي‌شد بطوريكه آثار دروازه غربي آن نزديك امامزاده محمد تقي تا چندي قبل نيز به چشم مي‌خورد، بعدها با توسعه شهر رباط كريم و احداث باغهاي ميوه كنترل دروازه‌ها از بين رفت و خيابانها و كوچه‌هاي فراواني احداث گرديد.