حوادث ناشي از كار چيست:

حوادثي است كه در حين انجام وظيفه و به سبب آن براي بيمه شده اتفاق مي افتد. براساس اين تعريف حوادثي كه به يكي از صورتها يا علل زير رخ دهد، ناشي از كار محسوب مي شود:

	در اوقاتي كه بيمه شده در كارگاه يا مؤسسات وابسته يا ساختمانها و محوطه آن مشغول به كار باشد.
	در اوقاتي كه به صورت مأمور در خارج از كارگاه انجام وظيفه مي كند.
	در اوقات عادي رفت و برگشت بيمه شده بين منزل و كارگاه.
	در اوقات مراجعه به درمانگاه يا بيمارستان بابت معالجات درماني و توانبخشي.
	در حين اقدام براي نجات ساير بيمه شدگان و مساعدت به آنان.

كارفرمايان در زمان وقوع حوادث ناشي از كار چه بايد كنند؟

اقدامات اوليه را براي جلوگيري از تشديد عوارض حادثه انجام دهند (هزينه احتمالي اين اقدامات را سازمان تأمين اجتماعي مي پردازد). گزارش حادثه را حداكثر ظرف سه روز اداري به اطلاع شعبه تأمين اجتماعي برسانند.   اگر در حادثه ناشي از كار، كارفرما مقصر باشد، چه مي شود؟ اگر ثابت شود كه حادثه به دليل عدم رعايت مقررات حفاظت فني و يا عدم رعايت احتياط از طرف كارفرما (يا نمايندگان كارفرما) بوده، سازمان تأمين اجتماعي تعهدات خود را در قبال بيمه شده انجام مي دهد، اما هزينه هاي مربوط را از كارفرما مطالبه خواهد كرد.

در حوادث ناشي از كار، تعهدات سازمان تأمين اجتماعي (مانند برقراري مستمري از كارافتادگي كلي و جزئي، غرامت مقطوع نقص عضو و غرامت مقطوع فوت)، مشروط به داشتن سابقه حق بيمه نيست و بدون توجه به سوابق بيمه اي بيمه شده، مزاياي قانوني ارايه مي گردد.