بيمهشدگاني كه طبق نظر پزشك معالج غيرقابل علاج تشخيص داده ميشوند پس از انجام خدمات توانبخشي و اعلام نتيجه توانبخشي يا اشتغال چنانچه طبق نظر كميسيونهاي پزشكي مذكور در ماده 91 اين قانون توانايي خود را كلاً يا بعضاً از دست داده باشند به ترتيب زير با آنها رفتار خواهد شد:
الف) هرگاه درجه كاهش قدرت كار بيمهشده شصت وشش درصد و بيشتر باشد ازكارافتاده كلي شناخته ميشود.
ب) چنانچه ميزان كاهش قدرت كار بيمه شده بين سي و سه تا شصت و شش درصد و به علت حادثه ناشي از كار باشد ازكارافتاده جزئي شناخته ميشود.
ج) اگر درجه كاهش قدرت كار بيمه شده بين ده تا سي و سه درصد بوده و موجب آن حادثه ناشي از كار باشد استحقاق دريافت غرامت نقص مقطوع را خواهد داشت.
ماده 71ـ
بيمهشدهاي كه دراثر حادثه ناشي از كار يا بيماري حرفهاي ازكارافتاده كلي شناخته شود بدون درنظر گرفتن مدت پرداخت حق بيمه استحقاق دريافت مستمري ازكارافتادگي كلي ناشي از كار را خواهد داشت.
ماده 72ـ
ميزان مستمري ماهانه ازكارافتادگي كلي ناشي از كار عبارت است از يك سي و پنجم مزد يا حقوق متوسط بيمهشده ضرب در سنوات پرداخت حق بيمه مشروط بر اينكه اين مبلغ از پنجاه درصد مزد يا حقوق متوسط ماهانه او كمتر و از صددرصد آن بيشتر نباشد. در مورد بيمهشدگاني كه داراي همسر بوده يا فرزند يا پدر يا مادر تحت تكفل داشته باشند و مستمري استحقاقي آنها از شصت درصد مزد يا حقوق متوسط آنها كمتر باشد علاوه بر آن معادل ده درصد مستمري استحقاقي به عنوان كمك، مشروط بر آنكه جمع مستمري و كمك از (60%)تجاوز نكند پرداخت خواهد شد. (با قانون اصلاح مواد 72 و 77 و تبصره ماده 76 قانون تأميناجتماعي مصوب 1354 و الحاق دو تبصره به ماده 76 مصوب 16/12/1371 مجلس شوراي اسلامي عبارت يك سي و پنجم به يك سيام تغيير يافته است).
تبصره 1ـ شوهر يا فرزند يا پدر يا مادر با شرايط زير تحت تكفل بيمه شده محسوب ميشوند:
1ـ سن شوهر از شصت سال متجاوز باشد و يا به تشخيص كميسيونهاي پزشكي موضوع ماده 91 اين قانون ازكارافتاده كلي بوده و در هر دو حالت به حكم اين قانون مستمري دريافت ننمايد و معاش او توسط زن تأمين شود.
3ـ سن پدر از شصت و سن مادر از پنجاه و پنج سال بيشتر بوده يا اينكه به تشخيص كميسيونهاي پزشكي موضوع ماده 91 اين قانون ازكارافتاده باشند و معاش آنها توسط بيمهشده تأمين و در هرحال به موجب اين قانون مستمري دريافت ندارند.
تبصره 2ـ مزد يا حقوق متوسط ماهانه بيمهشده موضوع اين ماده عبارت است از جمع كل مزد يا حقوق او كه به مأخذ آن حق بيمه دريافت گرديده ظرف هفتصد و بيست روز قبل از وقوع حادثه ناشي از كار يا شروع بيماري حرفهاي كه منجر به ازكارافتادگي شده است تقسيم بر روزهاي كار ضرب در سي.
ماده 73ـ
به بيمهشدهاي كه در اثر حادثه ناشي از كار بين سيوسه تا شصتوشش درصد توانايي كار خود را از دست داده باشد مستمري ازكارافتادگي جزئي ناشي از كار پرداخت خواهد شد. ميزان مستمري عبارت است از حاصل ضرب درصد ازكارافتادگي در مبلغ مستمري ازكارافتادگي كلي استحقاقي كه طبق ماده 72 اين قانون تعيين ميگردد. (به موجب قانون راجع به افزايش مستمري دريافت كنندگان مستمري ازكارافتادگي ناشي از كار مصوب 15/10/62، افزايش مستمري ازكارافتادگي جزئي مشمولين قانون تأمين اجتماعي تابع ضوابط موضوع ماده 96 قانون تأمين اجتماعي خواهد بود)
ماده 74ـ
بيمهشدهاي كه در اثر حادثه ناشي از كار بين ده تا سيوسه درصد توانايي كار خود را از دست داده باشد استحقاق دريافت غرامت نقص عضو را خواهد داشت ميزان اين غرامت عبارت است از سيوشش برابر مستمري استحقاقي مقرر در ماده 72 اين قانون ضرب در، درصد ازكارافتادگي.
ماده 75ـ
بيمهشدهاي كه ظرف ده سال قبل از وقوع حادثه غيرناشي از كار يا ابتلا به بيماري حداقل حق بيمه يكسال كار را كه متضمن حق بيمه نود روز كار ظرف يكسال قبل از وقوع حادثه يا بيماري منجر به ازكارافتادگي باشد پرداخت نموده باشد در صورت ازكارافتادگي كلي حق استفاده از مستمري ازكارافتادگي كلي غيرناشي از كار ماهانه را خواهد داشت.
تبصرهـ محاسبه متوسط دستمزد و مستمري ازكارافتادگي موضوع ماده فوق به ترتيب مقرر در ماده 70 اين قانون و تبصره 2 آن صورت خواهد گرفت. (در متن قانون مصوب سال 1354، «ماده 70» ذكر گرديده است. لكن به نظر ميرسد كه با عنايت به اينكه اولاً: متن ماده 70 ارتباطي با تبصره مورد بحث ندارد و ثانياً: ماده 70 تبصرهاي ندارد، صحيح است كه «ماده 72» آورده شود كه با موضوع مرتبط و واجد تبصره است)